ضایعات

بازیافت فلزات آهنی جزئی از صنعت آهن و فولاد محسوب می‌شود. اغلب فلزات را می‌توان با حفظ خواص مهم ازجمله استحکام، ماندگاری، قابلیت چکش‌خواری و رسانایی بازیافت کرد. دور ریختن فلزات می‌تواند بشدت بر منابع غیرقابل تجدیدی که از آنها استخراج می‌شود، تاثیرگذار باشد و آنها را محدود کند.

علاوه بر این، دفن فلزات به معنای جدا شدن ذرات و اجزای ریز فلزی و ورودشان به محیط زیست و چرخه‌های غذایی است، اما در مقابل بازیافت منافع بسیار بیشتری دارد، چنانچه بازیافت آلومینیوم در مقایسه با استخراج آن از سنگ بوکسیت می‌تواند ۹۵ درصد بیشتر در مصرف انرژی صرفه‌جویی کند.

مس یکی دیگر از فلزاتی است که بازیافت آن می‌تواند به تولید محصولی با قابلیت ماندگاری بیشتر منجر شود. تلفن‌های موبایل، ماشین‌های لباسشویی و چراغ‌های خوراک پزی ازجمله رایج‌ترین نمونه‌های کاربرد مس است که به هر حال امکان استفاده مجدد از آنها وجود دارد. در اروپا حدود ۴۱ درصد از مس مورد نیاز از طریق بازیافت تهیه می‌شود.

بازیافت مس بسیار سودآورتر از استخراج آن است چراکه ارزش مس بازیافتی ۹۰ درصد بیشتر از مس خام است. آهن، فولاد و چدن ازجمله فلزات مورد توجه خریداران ضایعات است.